DARKEST HOUR (Joe Wright)

Posted: 22 otsaila, 2018 in OSCARS, SARIKETAK
Etiketak: , , , , ,

Oscarrek ia urtero egin ohi diote tartea gizateriaren historian bere arrastoa utzi duen pertsona gogoangarri baten inguruko biopic film biografikoei. Aurtengoan Joe Wrighten Darkest Hour da estilo honetako pelikulen ordezkari, Winston Churchillen figura erdigune hartzen duen istorioaren bitartez. Zinegile ingelesaren zazpigarren lana da honakoa eta ez da harritzekoa Erresuma Batuko lehen ministro sonatuenaren inguruko erradiografia dramatikoa marraztearen ardura berak hartu izana, tonu eta erregistro oso ezberdinen bidez bada ere, bere filmografian zehar nagusi izan baitira Ingalaterran girotutako istorioak.

Darkest Hour1Filmak fokua jartzen du naziek Europa okupatu eta euren indarra etengabe areagotu ahala, aliatuek bizi izan zuten itogarritasun sentsazioan. Agintari politikoek, eta bereziki Churchillek bere sorbaldetan zuen erantzukizunaren pisuaren inguruko hausnarketa sakona plazaratzen du, erresistentzia mantendu bitartean milaka soldadu zirelako defentsarik gabe kontinente zaharrean barrena hiltzen ari zirenak. Baina, garaiko pertsonen bizitzak bakarrik ez, filmak gogorarazten du une horietan jokoan zegoela Mendebaldeko gizartearen eta balioen etorkizuna bera, eta hori da istorioari mami dramatiko gehien ematen diona. Zentzu honetan, Wrightek lan txukuna osatu du alor formalean, Westminsterreko parlamentuaren izpiritua islatzearekin batera, hitzek libratzen duten borroka irudien bitartez ere indartzen duelako konposaketa eta enkoadraketa neurtuak probestu eta pertsonaiak plano bakoitzean modu adimentsuan kokatuz.

Baina irudietatik haratago, oratorioaren eta diskurtsoen lanketaren aldeko omenaldia da filma. Dominazio armatuak herrialde oso bat izuaren kateen menpe daukan uneetan, hitzak dira pertsonaien arma nagusi. Zentzu honetan, azpimarratzekoa da Gary Oldmanen antzezpen gogoangarria, fisikoki zein psikologikoki Churchillen figuran bere burua erabat murgildu eta hezurmamitzea lortu baitu. Dena den, ezin uka Wrightena narratiboki egitura estandarreko filma dela, gerra garaiko onak eta txarrak irudikatzen ditu eta une konplikatuenean, dena aurka zutela, ausardia bereganatu eta arrakasta lortzen duten heriotasunezko gizonezkoak dira istorioaren protagonista. Une emozionalenak ere ohikotasun horren barnean kokatzen dira, esaterako, Churchilli idazmakinarekin hitzaldiak prestatzen laguntzen dion emakume gazteak Dunkirkeko hondartzan hildako bere anaiaren inguruan hitz egiten dionekoa, edota Churchill bera Westminsterrera bidean metroan murgildu eta gerraren harira hartu beharreko erabaki giltzarriaren inguruan herritarrei galdegiten dieneko unea. Hamaika aldiz irentsi ditugun egitura narratiboen gerizpean hartzen du babes filmak eta kontakizunak, oro har, eraginkortasunez funtzionatzen duen arren, istorioko gertaerak aurreikusten errazak dira funtsean, originaltasunetik oso urrun.

Darkest Hour2Pelikularen narratiba propioa baino interesgarriagoa da, hain justu, Film Onenaren Saria eskuratzeko beste hautagaiekin eraikitzen duen errelato komuna. Paralelismoak ezarri genitzake Darkest Hour eta Dunkirk filmen artean, batak zein besteak garai historiko berbera biltzen dutelako euren kontakizunean eta prisma ezberdinen bidez egiteak, elkarren osagarri bilakatzen ditu. Baina zein da honen sakoneko mezua? Film hauek oinarrian duten narrazio ideologikoa ulertzeko ezinbesteko suertatzen da Erresuma Batuak egun Brexitaren harira bizi duen egoerari erreparatzea. Europako proiektu komunaren parte izateari uko egin dio Britania Handiak eta, azalean Nolan eta Wrighten filmek oso bestelako garai historikoaren kronika egiten dutela dirudien arren, funtsean ideia hori bera da gatazka narratiboaren erantzule. Dunkirken harrapatuta zeuden soldaduek literalki egin zuten ihes Europatik, bien bitartean Winston Churchillek, nazien aurrean sekula errendituko ez zirela adierazi zuen hitzaldi historikoan, bidelagunik gabe bazen ere Erresuma Batuak aurrera jarraitu eta berezko zituen balioak defendatuko zituela aldarrikatzen zuen. Bi filmek, beraz, Britainiar irlen aparteko geografia, gerra garaiko heroitasuna eta britainiarren elkartasunerako gaitasuna goratuz, egungo egoera politikoa zeharka justifikatzeko balio dute.

Sariketa nagusiari begira, eta Winston Churchillen figuran ia osotasunean hartzen duen filma dela kontuan izanik, bistan da Darkest Hour ez dela martxoak 4eko galako garaile sonatua izango. Kristin Scott Thomasek gorpuzturiko Churchillen emaztearen pertsonaia da honen erakusle nagusia, halako ibilbidea eta kalitatea duen aktorea itzalean utzi dute gidoilariek Oldmanen distira erabatekoa izan dadin, eta, esaterako, Lincoln filmarekin alderatuz gero, ikuslegoa ohartuko liteke azken honek protagonistaren inguruko pertsonaiak eta elementuak lantzeko duen modu osatuagoa eta horretarako findutako zinemagintza gorena direla Wrighten filma maila bat beherako kokatzen dutenak. Orain arteko sariketen dinamikari jarraiki, Gary Oldmanek merezimendu osoz eskuratuko du gizonezko aktore onenaren garaikurra, baina filma berehala itzaliko da zinezaleen oroimenean.

Trailerra:

Iruzkinak

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s